Przejdź do treści

Standardy Ochrony Małoletnich

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH
W MIĘDZYSZKOLNYM UCZNIOWSKIM KLUBIE KARATE „ENPI”
w OSTRZESZOWIE

ROZDZIAŁ1

PODSTAWOWETERMINY

Ilekroć w niniejszych Standardach Ochrony Małoletnich jest mowa o:

  1. Klubie – należy przez to rozumieć Międzyszkolny Uczniowski Klub Karate „ENPI” (MUKK „Enpi”) z siedzibą w Ostrzeszowie, ujęty w ewidencji klubów sportowych prowadzonej przez Starostę Ostrzeszowskiego pod pozycją 36
  2. Zarządzie klubu – są to osoby, które w strukturze klubu zgodnie z obowiązującym prawem i/lub wewnętrznymi dokumentami są uprawnione do podejmowania decyzji o działaniach klubu.
  3. Personelu – jest to osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, członek klubu, wolontariusz i stażysta.
  4. Uczestniku – należy przez to rozumieć osobę biorącą udział w treningach lub zajęciach w Klubie;
  5. Dziecku/małoletnim Uczestniku – należy przez to rozumieć każdego Uczestnika przed ukończeniem przez niego osiemnastego roku życia;
  6. Opiekunie Małoletniego Uczestnika – należy przez to rozumieć osobę uprawnioną do reprezentacji i stanowieniu o małoletnim, w szczególności jego przedstawiciel ustawowy;

ROZDZIAŁ2

POJĘCIEKRZYWDZENIA

  1. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym członka personelu lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie. To każde zamierzone lub niezamierzone działanie/zaniechanie jednostki, instytucji lub społeczeństwa jako całości
    i każdy rezultat takiego działania lub bezczynności, które naruszają równe prawa
    i swobody dzieci i/lub zakłócają ich optymalny rozwój. Wyróżnia się 5 podstawowych form krzywdzenia:
    1. Przemoc fizyczna wobec dziecka to przemoc, w wyniku której dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone. Krzywda ta następuje w wyniku działania, bądź zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za dziecko, lub której dziecko ufa, bądź która ma nad nim władzę. Przemoc fizyczna wobec dziecka może być czynnością powtarzalną lub jednorazową. Są to także kary fizyczne takie jak długotrwałe przebywanie w jednej pozycji, wykonywanie ćwiczeń nie wynikających z celu sportowego (w tym przekraczających możliwości dziecka), a stosowanych w celach dyscyplinujących.
  1. Przemoc emocjonalna (psychiczna) wobec dziecka to przewlekła, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a dorosłym, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania. Zaliczamy do niej m.in.: niedostępność emocjonalną, zaniedbywanie emocjonalne, relację z dzieckiem opartą na wrogości, obwinianiu, oczernianiu, odrzucaniu, nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy dorosłym a dzieckiem. Przejawami przemocy emocjonalnej może być zmuszanie dziecka do aktywności ponad jego możliwości fizyczne, realizacja ambicji trenera lub opiekuna wbrew potrzebom dziecka, uzależnianie wartości dziecka od wyników w sporcie.
  2. Zaniedbanie: jest wtedy, gdy nikt nie sprawia, by dziecko czuło się ważne, wyjątkowe
    i kochane, nie troszczy się o nie, ani go nie wspiera. Opiekun dziecka nie interesuje jego zdrowiem, odżywianiem, warunkami bytowymi. Zaniedbanie to niezaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka i/lub nierespektowanie jego podstawowych praw przez rodziców, opiekunów, lub inne osoby zobowiązane do opieki, wychowania i ochrony dziecka. Obejmuje zarówno pojedyncze sytuacje, jak i utrwalony sposób funkcjonowania, w którym opiekun nie zapewnia odpowiednich warunków rozwoju fizycznego, poznawczego, społecznego, emocjonalnego i psychoseksualnego oraz dobrostanu dziecka. Może to dotyczyć takich sytuacji jak: brak bezpiecznego schronienia, opieki, odżywiania (kaloryczności i wartości posiłków adekwatnych do wysiłku fizycznego i potrzeb treningowych), ilości snu, czasu na regenerację po treningu lub przebytej kontuzji, zaniedbań sprzętowych (brak odpowiednich ubrań, butów, okularów sportowych etc.), podstawowej i specjalistycznej opieki medycznej (w tym wykonywania badań sportowych), szczepień, dostępu do edukacji, nieposyłanie do szkoły, niezabezpieczanie książek i pomocy szkolnych, ograniczanie kontaktów społecznych, brak dbałości o bezpieczeństwo fizyczne, niezapewnienie bezpieczeństwa emocjonalnego.
  3. Przemoc seksualna (wykorzystywanie seksualne dziecka) to angażowanie dziecka przez dorosłego/lub inne dziecko w aktywność seksualną, bez kontaktu fizycznego (np. ekshibicjonizm, wszelkie formy werbalnego molestowania np. prowadzenie rozmów o treści seksualnej nieadekwatnej do wieku dziecka lub komentowanie w sposób seksualny wyglądu i zachowania dziecka, seksualizacja zabaw i wizerunku, skłanianie do kontaktu z treściami pornograficznymi, grooming – uwodzenie w internecie w celu nawiązania kontaktu) lub z kontaktem fizycznym takim jak dotykanie, zmuszanie dziecka do dotykania ciała sprawcy w sposób seksualny czy stosunek seksualny. Jest to także seksualizacja zawodników i zawodniczek polegająca na nieadekwatności stroju i wizerunku do wieku dziecka. Każda czynność seksualna podejmowana z dzieckiem poniżej 15 rż jest przestępstwem. Z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Wykorzystanie seksualne może przyjąć również formę wyzyskiwania seksualnego, czyli jakiegokolwiek faktycznego lub usiłowanego nadużycia pozycji podatności na zagrożenia, przewagi sił, lub zaufania, w celach seksualnych, w tym, ale nie wyłącznie, czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z seksualnego wykorzystywania innej osoby. Szczególne zagrożenie wyzyskiwaniem seksualnym zachodzi w czasie kryzysów humanitarnych. Zagrożenie wyzyskiwaniem istnieje zarówno wobec dzieci jak i ich opiekunów.
  4. Przemoc rówieśnicza (agresja rówieśnicza, bullying): występuje, gdy dziecko doświadcza różnych form przemocy ze strony rówieśników, bezpośrednio lub z użyciem technologii komunikacyjnych (internetu i telefonów komórkowych). Ma miejsce

wtedy, gdy działanie ma na celu wyrządzenie komuś przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy bądź grupy sprawców. Obejmuje przemoc werbalną (np. przezywanie, dogadywanie, ośmieszanie), relacyjną (np. wykluczenie z grupy, ignorowanie, nastawianie innych przeciwko osobie), fizyczną (np. pobicie, kopanie, popychanie, szarpanie), materialną (np. kradzież, niszczenie przedmiotów) oraz elektroniczną (złośliwy SMS lub e-mail, wpis w serwisie społecznościowym, umieszczanie
w internecie zdjęć lub filmów ośmieszających ofiarę), a także przemoc podczas randki ze strony chłopaka/dziewczyny, wykorzystanie seksualne – dotykanie intymnych części ciała lub zmuszanie do stosunku płciowego lub innych czynności seksualnych przez rówieśnika, przemoc uwarunkowaną normami i stereotypami związanymi
z płcią.

ROZDZIAŁ3

ZASADYBEZPIECZNYCHRELACJIPOMIĘDZYPERSONELEMAMAŁOLETNIM,WTYM ZACHOWANIA NIEDOZWOLONE

  1. Podstawową zasadą relacji między małoletnimi Uczestnikami a Personelem jest działanie dla dobra małoletniego, z poszanowaniem jego godności, z uwzględnieniem jego emocji
    i potrzeb oraz w jego najlepszym interesie.
  2. Personel działa wyłącznie w ramach obowiązującego prawa powszechnego, regulaminów wewnętrznych Klubu oraz swoich uprawnień i kompetencji.
  3. Zasady bezpiecznych relacji Personelu z małoletnimi obowiązują wszystkie osoby pracujące z ramienia Klubu z małoletnimi.
  4. Podstawowe zasady bezpiecznych relacji obejmują w szczególności:
    1. utrzymywanie profesjonalnej relacji z Uczestnikami i reagowanie względem nich w sposób niezagrażający, adekwatny do sytuacji i sprawiedliwy wobec innych Uczestników;
    2. zachowanie cierpliwości i szacunku w komunikacji z małoletnimi, podkreślające zrozumienie dla uczuć przeżywanych przez nich, nie wymuszające zwierzeń na siłę i okazujące zainteresowanie, wsparcie i gotowość do rozmowy;
    3. nie zostawianie małoletniemu nieograniczonej wolności, wyznaczanie jasnych granic w postępowaniu i oczekiwań, egzekwując konsekwencje za ich nieprzestrzeganie, ucząc tym samym, że odpowiedzialność jest po stronie małoletniego, a konsekwencje wynikają z jego działania;
    4. reagowanie w sposób adekwatny do sytuacji i możliwości psychofizycznych małoletniego w tym dostosowanie poziomu komunikacji do małoletniego ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym niepełnosprawnego;
    5. uwzględnianie potrzeb małoletniego oraz dostosowanie wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb rozwojowych i możliwości psychofizycznych małoletnich,
      w tym dostosowanie metod i form pracy dla Uczestnika ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, Uczestnika niepełnosprawnego i Uczestnika zdolnego;
    6. równe traktowanie Uczestników bez względu na płeć, orientację seksualną, niepełnosprawność, status społeczny, kulturowy, religijny i światopogląd;
    7. fizyczny kontakt z małoletnim możliwy jest tylko w zakresie wymaganym dla prawidłowego nauczania ćwiczeń i technik z kanonu technik sztuk walki nauczanych
      w Klubie oraz jako odpowiedź na realne potrzeby małoletniego w danym momencie,
      z uwzględnieniem jego wieku, płci, kontekstu kulturowego i sytuacyjnego. Na kontakt fizyczny inny niż wymagany dla prawidłowego nauczania technik wspomnianych na początku tego podpunktu (np. przytulenie) małoletni zawsze musi wyrazić zgodę;
    8. ustalanie reguł i zasad pracy w grupie, jasne określanie wymagań i oczekiwań wobec małoletniego, stanowcze reagowanie na zachowania niepożądane;
    9. udział Personelu w doskonaleniu zawodowym w zakresie przeciwdziałania przemocy wobec małoletnich, komunikacji interpersonalnej, diagnozy czynników ryzyka, świadczących o możliwości stosowania przemocy wobec małoletniego;
    10. panowanie Personelu nad własnymi emocjami;
    11. kontakt z małoletnimi odbywa się wyłącznie w terminach treningów, oficjalnych szkoleń, kursów, obozów, zawodów i turniejów i dotyczy celów edukacyjnych, sportowych, rywalizacyjnych lub wychowawczych, a jeśli istnieje potrzeba spotkania z małoletnimi poza wspomnianymi wyżej terminami, należy poinformować o tym członka Zarządu Klubu i uzyskać zgodę rodziców małoletniego;
    12. jeśli małoletni i jego rodzice są osobami bliskimi wobec członka Personelu, zachowuje on poufność wszystkich informacji dotyczących innych Uczestników.
  5. W relacji Personelu z małoletnimi Uczestnikami niedopuszczalne jest w szczególności:
    1. stosowanie wobec Uczestnika przemocy w jakiejkolwiek formie, w tym stosowanie kar fizycznych, wykorzystywanie relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby);
    2. zawstydzanie, upokarzanie, lekceważenie i obrażanie Uczestników;
    3. krzyczenie na Uczestników w celu wywołania u nich lęku lub strachu;
    4. ujawnianie informacji wrażliwych (wizerunek, informacja o sytuacji rodzinnej, medycznej, prawnej itp.) dotyczących małoletniego wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych Uczestników;
    5. zachowywanie się w obecności Uczestników w sposób niestosowny, np. poprzez używanie słów uważanych za wulgarne, czynienie obraźliwych uwag oraz nawiązywanie w wypowiedziach do atrakcyjności seksualnej;
    6. nawiązywanie z małoletnim jakichkolwiek relacji seksualnych lub składanie mu propozycji o nieodpowiednim charakterze, kierowanie do niego seksualnych komentarzy, żartów, gestów oraz udostępnianie małoletnim treści erotycznych i pornograficznych, bez względu na ich formę;
    7. faworyzowanie Uczestników;
    8. utrwalanie wizerunku małoletniego (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych Personelu niezwiązanych z prowadzonym nauczaniem;
    9. proponowanie małoletnim alkoholu, wyrobów tytoniowych czy nielegalnych substancji psychoaktywnych, spożywanie ich wspólnie z małoletnimi lub w ich obecności;
    10. zapraszanie małoletnich do swojego miejsca zamieszkania.

ROZDZIAŁ4

ZASADYBEZPIECZNYCHRELACJIMIĘDZYMAŁOLETNIMI,WTYMZACHOWANIA NIEDOZWOLONE

  1. Podstawową zasadą relacji między małoletnimi jest odnoszenie się do innych z szacunkiem i współudział w tworzeniu atmosfery życia klubowego promującego tolerancję i poczucie odpowiedzialności za swoje zachowanie.
  2. Uczestnicy angażowani są w działania, w których mają możliwość aktywnego uczestniczenia, podejmowania współdziałania i rozwijania podejścia zespołowego, w tym kształtującego pozytywne relacje z Uczestnikami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.el. 601 752 703
  1. Niedozwolone jest w szczególności:
    1. stosowanie przemocy wobec jakiegokolwiek Uczestnika, w jakiejkolwiek formie;
    2. używanie wulgarnego, obraźliwego języka;
    3. upokarzanie, obrażanie, znieważanie innych Uczestników;
    4. zachowanie w sposób niestosowny, tj. używanie wulgarnych słów, gestów, żartów, kierowanie obraźliwych uwag, w tym o zabarwieniu seksualnym;
    5. stosowanie zastraszania i gróźb;
    6. utrwalanie wizerunku innych Uczestników poprzez nagrywanie (również fonii) i fotografowanie bez uzyskania zgody i w sytuacjach intymnych, mogących zawstydzić;
    7. udostępnianie między małoletnimi substancji psychoaktywnych i używanie ich w swoim otoczeniu.

ROZDZIAŁ5

PROCEDURY REAGOWANIANAKRZYWDZENIEMAŁOLETNIEGOUCZESTNIKA

  1. Personel posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia małoletnich Uczestników – załącznik [nr 1].
  2. Organizowane są działania profilaktyczne w zakresie zapobiegania przemocy, w tym głównie zwracanie uwagi na zagrożenia przy okazji różnych sytuacji występujących przed, w trakcie lub po treningach czy zajęciach w Klubie.
  3. Personel regularnie przypomina Uczestnikom o społecznym obowiązku zgłaszania wszelkich sytuacji, które mogą mieć znamiona krzywdzenia lub stanowią zagrożenie dla małoletnich.
  4. Personel jest przygotowany do podjęcia bezpośrednich interwencji w przypadku stwierdzenia zagrożenia lub krzywdzenia (np. odseparowanie skonfliktowanych małoletnich, zwrócenie uwagi na niestosowne zachowanie).
  5. Personel jest zobowiązany do niezwłocznego poinformowania Prezesa Klubu o sytuacji podejrzenia krzywdzenia małoletniego.
  6. Każde zgłoszenie do Prezesa Klubu oraz dalsze czynności są dokumentowane notatkami lub innymi dokumentami. Dokumenty przechowywane są w siedzibie Klubu w miejscu zapewniającym ich integralność, poufność i dostępność wyłącznie uprawnionym osobom.
  7. Po przeanalizowaniu sytuacji, Zarząd Klubu podejmuje decyzję o zgłoszeniu podejrzenia krzywdzenia małoletniego odpowiednim instytucjom publicznym, w szczególności właściwemu miejscowo Ośrodkowi Pomocy Społecznej.
  8. Cały Personel zaangażowany w działalność Klubu, jest zobowiązany do zachowania poufności w zakresie dokonanych zgłoszeń i toczących się postępowań.

el. 601 752 703

ROZDZIAŁ 6 ZASADYBEZPIECZNEJREKRUTACJIPERSONELU

  1. Rekrutacja członków personelu klubu odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu. Zasady stanowią Załącznik [nr 2] do niniejszej Polityki.
  2. Osoba przyjęta na stanowisko związane z pracą z dziećmi musi bezwzględnie podpisać następujące oświadczenie o zapoznaniu się i zobowiązaniu do przestrzegania Standardów Ochrony Małoletnich obowiązujących w Międzyszkolnym Uczniowskim Klubie Karate „ENPI” oraz Zasadami bezpiecznych relacji – Załącznik [nr 3];
  3. Brak zgody na podpisanie dokumentu wymienionego w ust. 2 powyżej, uniemożliwia nawiązanie z tą osobą jakiegokolwiek stosunku prawnego (zawarcie umowy o pracę lub współpracy).

ROZDZIAŁ7

ZASADYISPOSÓBUDOSTĘPNIANIAPERSONELOWI,UCZESTNIKOMIICHRODZICOM POLITYKI I STANDARDÓW OCHRONY MAŁOLETNICH

  1. Personel zostaje zapoznany z niniejszymi Standardami Ochrony Małoletnich
    w Międzyszkolnym Uczniowskim Klubie Karate „ENPI” niezwłocznie po ich opracowaniu. Każda nowa osoba, z którą Klub nawiązuje współpracę zapoznaje się z dokumentem przed rozpoczęciem działań z małoletnimi.
  2. Personel potwierdzą zapoznanie się ze Standardami Ochrony Małoletnich
    w Międzyszkolnym Uczniowskim Klubie Karate „ENPI” i zobowiązuje się do ich stosowania, w formie podpisanego oświadczenia – Załącznik [nr 3];
  3. Za wdrożenie Polityki i Standardów Ochrony Małoletnich w Klubie jest odpowiedzialny Prezes Klubu.
  4. Standardy Ochrony Małoletnich dostępne są na stronie internetowej klubu pod adresem
    www.karate.ostrzeszow.pl .
  5. Wszyscy małoletni Uczestnicy oraz ich Opiekunowie prawni zostaną poinformowani
    o wprowadzeniu Standardów w możliwie najkrótszym terminie po ich opracowaniu.
  6. Zarząd na bieżąco monitoruje i okresowo weryfikuje Standardy, dostosowując je w miarę potrzeby do aktualnie obowiązujących przepisów prawa.
  7. Wszystkie ewentualnie zmiany w Standardach wymagają poinformowania o tym fakcie cały Personel, a także Uczestników i ich Opiekunów prawnych.